Minh Lan Tran – Rdzeń. Wystawa

Wystawa Minh Lan Tran „Rdzeń” to monumentalna instalacja stworzona specjalnie dla przestrzeni Muzeum, która redefiniuje sposób myślenia o malarstwie abstrakcyjnym. Praca młodej artystki (ur. 1997 w Hongkongu) wchodzi w bezpośredni dialog z architekturą, rozwijając się pionowo w formie niemal dziewiętnastometrowego, półprzezroczystego „zwoju”.

Minh Lan Tran – Rdzeń. Wystawa w Warszawie 2026

Instalacja została wykonana z naturalnego lateksu i zawieszona w klatce schodowej, gdzie funkcjonuje jak żywa membrana – reagująca na światło, ruch i grawitację. To właśnie ta materialność staje się punktem wyjścia do refleksji nad granicami między życiem a śmiercią, ciałem a energią oraz naturą a ingerencją człowieka.

Lateks, pozyskiwany z drzewa kauczukowego poprzez nacinanie jego kory, niesie silny ładunek symboliczny. Proces jego uzyskiwania – ingerencja w żywą tkankę – przywołuje skojarzenia z ciałem, raną i przepływem życia. Artystka zestawia ten motyw z otaczającym krajobrazem miejskim, widocznym z wnętrza Muzeum – dynamicznym, przekształcanym, pełnym napięć i śladów ingerencji.

Dodatkowy kontekst tworzy historia produkcji lateksu w Wietnamie w okresie kolonialnym, gdzie plantacje kauczuku były miejscem intensywnego wyzysku. Materiał staje się więc nośnikiem pamięci – zarówno ekologicznej, jak i społecznej. Na jego powierzchni Tran pracuje z użyciem naturalnych substancji, takich jak szelak, węgiel, ziemia czy pigment, tworząc kompozycję balansującą między procesem niszczenia a naprawy.

Gesty artystki – rozrywanie, przypalanie, zszywanie czy wymazywanie – budują napięcie między przemocą a troską. Powierzchnia pracy nie jest tu reprezentacją rzeczywistości, lecz przestrzenią negocjacji – miejscem, gdzie ślady i materiały wchodzą w relacje, tworząc dynamiczną, pulsującą strukturę.

Półprzezroczystość lateksu przywołuje zarówno ideę membrany, jak i plazmy. Membrana działa jako granica i jednocześnie medium przepływu – pozwala przenikać światłu i energii. Plazma natomiast, jako stan materii, symbolizuje ruch, transformację i ciągłą wymianę. W tym ujęciu praca Minh Lan Tran staje się polem przepływu – przestrzenią, w której energia jest nieustannie absorbowana i uwalniana.

Instalacja funkcjonuje również w relacji z architekturą – łączy to, co podziemne, z tym, co znajduje się ponad. Światło wpadające przez świetlik przenika przez strukturę dzieła, aktywując je i zmieniając jego odbiór w zależności od pory dnia. Jednocześnie ruch odwiedzających – wchodzących i schodzących po schodach – staje się integralną częścią doświadczenia pracy.

„Rdzeń” można odczytywać jako proces – zarówno wznoszenia, jak i opadania. Instalacja wydaje się jednocześnie wyrastać z ziemi i do niej powracać. Ten dualizm podkreśla także sposób jej powstawania – od pracy w podziemiach Muzeum po finalne „wyniesienie” ku górze.

W efekcie Minh Lan Tran „Rdzeń” to nie tylko instalacja, ale doświadczenie – przestrzeń, w której spotykają się materia, światło, ciało i pamięć. To praca, która nie daje jednoznacznych odpowiedzi, lecz zaprasza do uważnego przeżywania napięć i przemian współczesnego świata.

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Śledź na bieżąco ➡️ WarsawCity.info – Twój przewodnik po Warszawie! 
Chcesz podzielić się ciekawym newsem lub zaproponować temat? Napisz maila na redakcja@warsawcity.info

Jeśli cenisz to, co robimy, pomóż nam działać dalej — wesprzyj naszą działalność! 💛